24 september
Lieve Tom,
Ik ben vannacht gestoken door een mug. Drie keer! Op mij hand, op mijn schouder en op mijn kuit. Blijkbaar lagen die delen van mij net buiten de dekens. Jeuk! En ik lag sowieso al de hele nacht wakker door het gezoem, maar ik heb d’r niet kunnen vinden. 
Anyway, als je een velletje huid pakt, op de rug van je hand, en daar hard met je nagels in knijpt, dan voel je een soort scherpe pijn. Niet heel heftig, maar toch. Als je dan een poosje heel snel achterelkaar knijpt en loslaat, begint het te tintelen.
Als je daar het gevoel van ‘kriebelende haartjes in je gezicht’ bij optelt, dan kom je in de buurt van hoe een muggenbult voelt.
Oja, en als je eraan krabt, begint het alleen maar erger te tintelen en jeuken.
—
22 september
Lieve Tom,
Ik heb vandaag appels geplukt! We waren met ons schoolreisje in de Betuwe. De appels waren heel groot en zwaar, ik hoefde helemaal geen moeite te doen om ze van de takken te krijgen, zo rijp waren ze. Het zijn niet echt eet-appels, maar ze zijn heel goed voor in de appeltaart of om appelsap van te maken. Maar goed…ze waren dus heel rijp. Er waren ook al een paar appels op de grond gevallen en de insecten hadden er al van gegeten. Ze waren bruin en een beetje rot. En als je dan, per ongeluk, op zo’n appel stond, dan spatte hij van onder je schoen uit elkaar. Het is echt een grappig gevoel, en dat ga ik je nu beschrijven.
Ok, dit wordt een doe-opdracht. 
De onderkant van een schoen is hard en plat, net als een de kaft van een boek. En de grond is drassig en nat, net als vochtige watjes. En de rotte appel is hard van buiten, maar zacht van binnen, net als de bubble.
Als je nou wattenschijfjes met water besprenkelt, een beetje los van elkaar trekt, en ze en op de grond legt (flink veel op elkaar, ongeveer 10 centimeter van de grond moeten ze komen).
En dan een kleine waterballon vult met jouw knikkers en water, zó dat hij goed strak staat. Leg dat dan op de watjes en daar bovenop een leesboek, en ga daar dan opstaan met je voet, en dan in een keer hard naar beneden drukken…En dan spat het uit elkaar, zo voelt een overrijpe gevallen appel!!
Ik heb al aan Marie gevraagd of jij het mocht proberen en ze vond het een interessant experiment dat ze graag nader zou willen onderzoeken of zoiets. Miranda is al bezig de ballon en de watjes te desinfecteren.
—
20 september
Lieve Tom,
De bladeren vallen van de bomen. Het is fris, maar niet al te koud. Ik heb alleen een trui en een sjaal nodig. Het heeft niet geregend vannacht, dus de grond bleef droog. De man van de plantsoenendienst heeft alle gevallen bladeren in onze straat op een hoop geharkt.
Het was één grote hoop van oranje, geel en bruin en ik ben erin gaan liggen. Het is net alsof je wegzakt tot de grond, omdat de bladeren zo licht zijn. Maar dan opeens lig je stil op een bed van ingedrukte blaadjes. Bij elke adem, elke beweging hoor je geknisper en voel je ze knakken tegen je lijf.
Alsof honderd kaboutertjes met hun vingers tegen je lichaam knippen, en er daarna weer een kusje op geven.